Rozdział 2

Po skończonym obiedzie Katniss (moja siostra) wstała.
- Kto sprząta? - spytała. - O Diana, widzę, że chcesz!
Przewróciłam oczami.
- Poczułam się jak w szkole - Katniss zachichotała.
- Do odważnych świat należy!
Uniosłam jedną brew.
- Jeśli nie chcesz, to ja to zrobię - zaśmiał się Niall.
- Nie spoko, poradzę sobie - zawahałam się. - Ale to miłe..
- To może ci pomogę? - zaproponował.
- Niall! - wtrąciła Katniss.
- Właśnie Niall w sumie.. ty lepiej idź z Katniss, będzie lepiej - uśmiechnęłam się.
- No dobra - wzruszył ramionami. - To chodź - zwrócił się do mojej siostry i wyszli z kuchni. Zabrałam się za porządki. Zaczęłam wkładać talerze do zmywarki. Siostra z Niallem poszli do salonu. Po włożonych rzeczach do zmywarki zaczęłam wycierać stół. Nagle w progu pojawił się niebieskooki blondyn. Gdy go zauważyłam, stanęłam i zaprzestałam wycierać.
- Co tu robisz?
- Katniss na chwilkę poszła. Nieźle ci idzie - zaśmiał się. - Mówiłem, mogłem zrobić to za ciebie.
- Poradzę sobie
- Szczerze to słabo to widzę.
Uniosłam brwi i popatrzyłam na niego, ale on tylko się uśmiechnął. Potem ponownie wróciłam do wycierania.
- Niall, Diana! - usłyszałam głos siostry.
- Tylko rozmawialiśmy skarbie - powiedział Niall.
- Oby - powiedziała stanowczo.
W porę przyszli rodzice.
- Jesteśmy!
- OK! - wykrzyczała Katniss. - Ja niedługo będę wychodzić!
- Gdzie idziesz? - spytałam zdezorientowana.
- Na imprezę do koleżanki, Niall pomożesz mi wybrać sukienkę?
- No w porządku - uśmiechnął się a siostra pociągnęła go za sobą. Zauważyłam, że często się uśmiecha. Nie wiem jak to robi, ja nie potrafię utrzymywać dobrego humoru. I to jeszcze z moją siostrą.. To jakaś magia. Nie stworzona rzecz, aby ktoś nie wkurzył się po kontakcie z moją siostrą. No ale cóż, to jej kolejny chłopak i ona ma nadzieję, że już ostatni. Cieszę się, że jest taka rozpromieniona. Ale trudno by było nie być wesołym w towarzystwie takiego chłopaka jakim jest Niall. Nie mając kompletnie nic do roboty zadzwoniłam do przyjaciółki i umówiłam się z nią do kawiarni.
- Katniss, nie długo będę wychodzić!
- Poczekaj chwilkę! - zbiegła po schodach. - Musimy pogadać. Chodźmy na chwilę na dwór
- Ym, ok...
- Niall zaraz wrócę! - krzyknęła i pociągnęła mnie na taras.
- Co jest?
- Przestań podrywać mi chłopaka! - wykrzyczała. Moje oczy szeroko się otworzyły.
- O czym ty mówisz? Nikogo ci nie podrywam! - nie wiedziałam o co jej chodzi.
- Wystarczy, że oddalę się na moment a ty już przy nim sterczysz! - krzyczała.
- Nie przesadzaj! Tylko rozmawiamy i ja tego nie zaczynam!
- Nie wierzę ci!
- Po co mi twój chłopak?
- Nie wiem co masz w tej główce ale jak chcesz mieć chłopaka to od mojego precz!
- Nie mam zamiaru ci zabierać chłopaka! Uświadom to sobie! - wściekła wróciłam do salonu. Na schodach był Niall.
- Diana, czy coś się...
- Nie - burknęłam wkładając do torby telefon, klucze i portfel.
- Co jest?
- Miałam wychodzić - rzuciłam. Nałożyłam torbę na ramię i skierowałam się do drzwi. Chłopak był w szoku.

*NIALL'S POV*
Nie miałem pojęcia, o co dziewczynom poszło. Diana z wesołej zmieniła się w rozdrażnioną. Nagle do domu wparowała Katniss.
- O, nie mogło cię oczywiście zabraknąć! - warknęła.
- O co ci chodzi? O co się pożarłyście? - nadal nie rozumiałem co miała między nimi miejsce. - Jesteś zazdrosna czy co?
- A co Diana przyleciała do ciebie z płaczem?
- Nie wiedziałem co się dzieje więc zszedłem! Sam ją zagadałem! Tak jak za każdym razem gdy nas "przyłapywałaś"
- Nie broń jej!
- Czyli jednak zazdrość!
Nie odezwała się. Zmieszała się tak jak ja.
- Dajmy z tym spokój, przecież wiesz dobrze, że jestem twoim chłopakiem a nie twojej siostry - powiedziałem łagodnym tonem. - Chodź - zachęciłem ją. Zaczęła wchodzić po schodach. Weszliśmy z powrotem do jej pokoju.
- To jaką sukienkę powinnam wybrać? - spytała.
- W każdej wyglądasz pięknie, ale.. chyba najlepiej w tej - podałem jej błękitną sukienkę, która od pasa w górę była koronkowa. Była piękna i do tego urocza. Sięgała przed kolana.
- Dzięki! - wzięła ją i poszła do łazienki. Po chwili wyszła. Wyglądała fenomenalnie. - I jak? - spytała.
- Przepięknie - uśmiechnąłem się. Podszedłem do niej i złączyłem nasze wargi w delikatnym pocałunku. - Podwieźć cię?
- Dobra, to możesz zejść, będę gotowa za 5 minut!
- Ok, to czekam - zszedłem na dół i usiadłem na kanapie w salonie.
- Dzień dobry - zauważyłem rodziców Katniss.
- Witam, podwozisz Katniss, tak?
- Tak jest - uśmiechnąłem się. - Zaraz zejdzie
- W porządku, ja idę do kuchni
- Dobrze
Katniss faktycznie zeszła po 5 minutach.
- Możemy ruszać - powiedziała. Wyszliśmy na dwór.
----------------------------------------------------------------------
Ten rozdział jest trochę dłuższy, ale będą jeszcze dłuższe! Myślicie, że Katniss i Diana słusznie się pokłóciły? Na przełomie 3 i 4 rozdziału stanie się coś naprawdę istotnego więc.. do zobaczenia za kilka dni!
Wszystkiego najlepszego z okazji Walentynek ♥